Storythai

ในที่สุดวันเกิดก็ผ่านมาอีกปีแล้วสินะ ..

วันเกิดในปีนี้ .. มีทั้งความเศร้าและความสุขเลยล่ะ ..

ก่อนอื่นก็ต้องขอบคุณมาม๊ากะป๋าที่ดูแลปอมาจนทุกวันนี้ค่ะ ...

ถึงแม้ว่าปอจะดื้อไปบ้าง .. แต่ปอก็รู้ว่ามาม๊ากะป๋ายังเป็นห่วงอยู่เสมอ ..

ถึงปอจะไม่ใช่ลูกสาวที่ดีนัก .. แต่ปอก็รักมาม๊ากะป๋า แล้วก็น้องฟลุ๊คเหมือนกันค่ะ ..

ขอบคุณพี่น้อง และญาติ ๆ .. ที่คอยเป็นห่วงอยู่เสมอค่ะ ..

ขอบคุณพี่ฟ้า .. สำหรับทุกสิ่งจริง ๆ ค่ะ .. ของขวัญที่ให้มาชอบมาก ๆ เลย ..

รักพี่สาวค่ะ .. ไม่รู้จะตอบแทนยังไง เลย ..

ขอบคุณพี่กิ๊ฟ และแนน สำหรับของขวัญเช่นกันค่ะ ..

อุตส่าห์มากันตั้งไกลเนอะ .. รักเหมือนกัน ๆ .. จุ๊บ ๆ ..

ขอบคุณใครอีกดี .. ขอบคุณคัตตุน ที่ทำให้มีเรามาได้ถึงทุกวันนี้ ... พวกนายเป็นกำลังใจให้เราได้มากจริง ๆ ..

ขอบคุณเพื่อน ๆ ที่คอยหวังดีเนอะ .. รักกันอย่างนี้ตลอดไปนะ ..

ในชีวิตเรามีเรื่องดี ๆ ก็ต้องมีเรื่องเศร้าบ้างเนอะ ..

แต่เรื่องนี้สำหรับเรามันเศร้ามาก .. เป็นเรื่องที่เรารู้สึกผิดที่สุดในชีวิตที่ผ่านมาของเราตอนนี้เลย ..

เราทำให้ชีวิต ๆ นึงต้องจากไป ... โดยที่เราไม่ได้ตั้งใจ ..

สำหรับคนอื่นอาจจะเป์นเพียงเรื่องเล็กน้อย .. ที่อาจจะมองว่า .. ไม่เห็นต้องเป็นถึงขนาดนี้เลย ..

แต่สำหรับเรา .. มันยังติดอยู่ที่ใจของเรา .. เราเสียใจ .. เรารู้สึกผิด .. เราร้องไห้ ..  เท่านี้ไม่สามารถลบล้างกับสิ่งที่เราทำไปได้เลยสักนิด ..

"นู๋รัน" .. ลูกชายที่เรารักมากที่สุด .. แฮมสเตอร์ที่เรารักมาก ๆ .. เรากลับเป็นคนทำให้เค้าต้องจากไป .. มันเป็นเรื่องที่เราไม่สามารถทำใจได้ ..

สามวันที่ผ่านมานี้ .. เราร้องไห้ทุกครั้งที่พูดถึงเค้า .. เราไม่ได้แกล้งทำ .. แต่แค่คิดถึงเค้า .. น้ำตาแห่งความรู้สึกผิดของเรามันก็ไหลออกมาเอง ..

เรารู้สึกผิด ไม่รู้ว่าเมื่อไรความรู้สึกผิดนี้จะหมดไปจากใจของเรา .. มันเป็นเพราะเราที่ทำให้เค้าต้องจากไป ..

ทุกทีวันเกิดเราไม่เคยรู้สึกอยากใส่บาตร .. อยากทำบุญขนาดนี้มาก่อน ..

เราเพียงแค่คิดว่า .. ทำบุญให้รัน .. ก็เป็นอะไรที่สามารถทำให้เราตื่นได้เลยล่ะ ..

รันจะรู้มั้ยว่ามาม๊าไม่ได้ตั้งใจ .. มาม๊าไม่อยากให้เป็นแบบนี้ .. มาม๊าขอโทษ ..

มาม๊าตั้งใจเอารันไปหาหมอ .. แต่มาม๊าก็มาทำให้รันจากไป ..

มันเป็นอะไรที่ทำใจไม่ได้จริง ๆ ..

วันแรกเราร้องไห้ตั้งแต่ตอน 6 โมงเย็น .. จนถึงตีห้า .. นอนมองเค้าที่ไม่หายใจ ..

เค้าที่ไม่เล่นกับเราเหมือนเคย .. เราพยายามเรียกเค้า แต่ร้นก็ไม่เห็นตื่นขึ้นมาเล่นกะมาม๊าเลย ..

มาม๊าขอโทษ ..

ในขณะที่มาม๊ากำลังซื้อเสื้อผ้า หัวเราะ พูดคุย .. แต่รันกำลังทรมาน เพราะไม่มีน้ำกิน ไม่มีอากาศหายใจ .. อยู่ในที่ร้อน ๆ ..

มาม๊าเป็นคนเลือกที่ให้รันอยู่ในที่แบบนั้น ..  มาม๊าเป็นแม่ที่แย่มาก ๆ .. มาม๊าเสียใจ ..

แต่เราสํญญากันแล้วว่า .. รันจะเกิดมาเป็นลูกของมาม๊าอีก ..

มาเกิดเป็นลูกมาม๊าจริงๆ นะลูก .. มาม๊าจะเลี้ยงรันให้ดีกว่านี้ .. จะดูแลไม่ให้รันต้องมาเจอกับอะไรแบบนี้อีก ..

มาม๊าสัญญา ..

ขอบคุณรัน สำหรับระยะเวลาสั้น ๆ ที่ทำให้มาม๊ามีความสุข .. ทุกครั้งที่มาม๊าเครียด แค่มาม๊ามานั่งดูรัน ..

มาม๊าก็หายเครียดเลยล่ะ ..  มาม๊ารักรันมาก ๆ เลยน ะ...

พี่ฟ้าบอกว่า หนูเป็นสัตว์เล็ก .. เค้าไม่สามารถมาเกิดเป็นคนได้ ถ้าเค้าไม่ได้ไปเกิดเป็นสัตว์ที่ใหญ่กว่านี้ ..

หรือไม่เค้าต้องมีบุญมาก ๆ เค้าถึงจะมาเกิดเป็นคนได้ ..

หลับให้สบายนะลูก .. มาม๊าจะหมั่นทำบุญไปให้รันนะ ..

มาม๊าจะดูแลพิน ริริน พุดดิ้ง วิปปิ้ง ให้ดีที่สุด ..  มาม๊าสัญญา ..

เมื่อไรความเศร้าครั้งนี้จะหายไปจากใจเรา ...
เวลาคงจะช่วยให้อะไร ๆ ดีขึ้น ..

Happy Birthday to me ....

ขอบคุณข้อความและโทรสับจากทุก ๆ คนค่า .. รักนะ ..